-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
footer
Op een dag keek ik uit het raam naar buiten en zag twee mannen in een net pak het pad naar mijn voordeur oplopen. Ik dacht of het zijn belastinginspecteurs of Jehovagetuigen. Ze belden aan en het bleken inderdaad Jehovagetuigen te zijn. Ik liet hen binnen en bood ze een kop koffie aan. Na wat
Als kind woonde ik met mijn ouders schuin tegenover een keuterboertje, die een klein stukje weiland had waar een varken op liep. Wanneer dat varken groot genoeg was moest het naar de slager. Omdat de veewagen niet bij het varken kon komen, moest het varken naar de veewagen komen via een pad van zo’n 100
De vraag die mij vaak gesteld wordt is, hoe ik op ‘het pad’ terecht ben gekomen. Eerst even dit: Het pad is natuurlijk helemaal geen pad, maar gewoon een gemoedstoestand waarin ik me bewust ben geworden van een innerlijke behoefte het wezen van mijn bestaan te leren kennen. Wie ben ik? Wat doe ik hier?
Ik ben met een paar vrienden met vakantie in Spanje. Het is een mooie zonnige dag en we zijn in Barcelona. Mijn vrienden willen een horloge kopen en gaan de winkel in. En ik besluit buiten te wachten. Ik neem plaats op een bankje en laat de schoonheid van die middag op me in werken.
Na jaren van zoeken, verlangen en innerlijke onrust gebeurde er iets wat mijn leven voorgoed zou veranderen. Ik had er nooit echt op gerekend dat het daadwerkelijk zou gebeuren, en toen het zich dan toch voltrok, was het alsof de realiteit zelf openbrak. Hoe het precies mogelijk was, weet ik nog steeds niet. Misschien zal
Toen ik een jaar of 25 was, had ik een behoorlijk autoriteitsprobleem. Iedereen die zich autoritair opstelde, kon op mijn weerstand rekenen. Het leidde regelmatig tot ruzie of irritatie. Achteraf gezien had dat vooral te maken met projectie: ik zag in anderen iets waar ik zelf moeite mee had, en reageerde daarop alsof het de
De innerlijke poort 