footer
Soms bekruipt mij het gevoel dat wat ik doe eigenlijk niet zoveel voorstelt. Hoe belangrijk het op dat moment ook lijkt, zodra ik ermee stop gaat er niets wezenlijks verloren. De wereld draait gewoon verder, alsof mijn bijdrage nauwelijks verschil maakt. Zulke gedachten kunnen me behoorlijk onzeker maken. Toch merk ik dat ze me ook

Soms gebeurt er iets met me dat bijna niet te beschrijven is. Het begint met een lach, maar niet zomaar een lach. Het is alsof er een golf van vreugde door me heen stroomt die mijn hele lichaam meevoert. Ik voel het in elke cel, alsof ik niet alleen lach, maar helemaal lééf in dat
Het was begin jaren zeventig dat ik weer een andere lichaamsgerichte ervaring had. Ik was in een natuurvoedingszaak in Den Haag waar ik een met de hand geschreven foldertje zag hangen. Er stond op te lezen dat elk symptoom van schuld, schaamte, angst, woede of depressie werd veroorzaakt door energieblokkades als gevolg van vroegere traumatische
Het was in 1970 toen ik ‘toevalliger wijs’ in contact kwam met Ademwerk. Een kennis van mij heeft geboekt voor een workshop, maar is ziek geworden. Zij vraagt of ik interesse heb haar plaats in te nemen. Op het moment dat ik ‘ja’ zeg, is dit het begin van een grote verandering in mijn leven.
Het heeft me veel tijd en teleurstellingen gekost voordat ik besefte dat niets in het leven mij een blijvend vervuld gevoel kon geven. Ik zocht altijd in de buitenwereld, maar vond nooit wat ik werkelijk zocht. Steeds probeerde ik mijn omgeving te veranderen, terwijl ik zelf niet veranderde. Mijn omstandigheden bleven gelijk, en daarmee ook

In mijn zoektocht naar geluk heb ik een opmerkelijke ontdekking gedaan: telkens wanneer ik me gelukkig voelde, was ik er niet bewust naar op zoek. Dat is wat mij betreft het geheim van geluk. Want geluk overkomt me altijd op momenten dat ik op zoek ben naar iets anders. Telkens wanneer ik bewust probeerde geluk
In een woud, niet ver van een stad, leefden ooit twee bedelaars. Ze waren elkaars rivalen, zoals vaklui dat soms kunnen zijn. De ene was blind en de andere was kreupel. Ieder had zijn eigen beperking, en daardoor zagen ze elkaar eerder als concurrent dan als medemens. Maar op een nacht brak er brand uit.
Water heeft me altijd al gefascineerd. Het heeft een zekere aantrekkingskracht op mij. Als ik aan water denk dan roept dat een beeld op van een rivier. Het fascinerende van een rivier is dat ze bijna nooit stilstaat, ze stroomt altijd verder. Vanuit de bron in de bergen, langs rotsachtige hellingen, uitmondend in de rivier.
Een aantal jarenlang stond mijn ochtendritueel vast. Iedere dag begon ik met zo’n acht kilometer joggen. Tegen de wind in , in de vroege ochtend, als de wereld ontwaakte en alles doordrongen was van een vernieuwde vreugde voor het leven. De eerste stappen waren altijd zwaar, vooral tegen de weerbarstige wind in, maar het was
Voordat ik aan het pad naar bewustwording en bevrijding begon, ging het eigenlijk heel goed met me. Ik leefde mijn leven, plaatste mijn hoop op de toekomst en legde mijn schuld voor wat misging bij mijn verleden. Frustraties, angsten en irritaties in het heden projecteerde ik op mijn partner, mijn baas, mijn kinderen, mijn ouders