footer
Psychologen zijn het erover eens: wat je voortdurend te horen krijgt, ga je uiteindelijk geloven. Je wordt niet letterlijk wat er gezegd wordt, maar het idee nestelt zich diep in je geest en vormt hoe je jezelf ziet. Dat is precies waar conditionering om draait. Wanneer een kind keer op keer te horen krijgt dat

De denkgeest kan vele vormen aannemen. Soms verschijnt hij als een emotie of een bepaald gevoel, soms als een idee, een mening of een overtuiging. Hij kan zich uitdrukken in symbolen of opduiken in persoonlijke fantasieën. Denken heeft bovendien het opmerkelijke vermogen om verleden en toekomst tot leven te roepen, alsof ze werkelijkheden zijn die
In onze huidige samenleving lijken gelukkige mensen een zeldzaamheid te zijn. Ondanks de overvloed aan rijkdom en welvaart, merken we maar zelden mensen op die oprecht blij zijn en innerlijke vrede ervaren in zichzelf en hun omgeving. Integendeel, we worden vaak omringd door mensen die ontevreden, bezorgd, angstig, verward, rusteloos, vermoeid, agressief en geïrriteerd zijn.
In situaties waarin mensen duidelijk anders over iets denken en niet willen toegeven, hoor je vaak zeggen; ‘dat is míjn principe’. Maar ook als is het jouw innerlijke overtuiging, een principe is nooit van jou. Een principe is je altijd door iemand anders gegeven, je hebt het van anderen geleend. Principes worden ons niet gegeven
We denken dat we voelen. Daarom hebben we geen contact met ons lichaam, maar leven in ons verstand. En dat is niet zo verwonderlijk. Want hebben we wel contact met ons lichaam dan betekent dat eigenlijk dat we aanwezig zijn in dit moment. Maar aangezien we het huidige moment vrezen vluchten we in onze gedachten
Wat we ook denken, er speelt altijd de vraag mee wat de ander daarvan zal vinden. Wat we doen, doen we vaak met het oog op hoe het op een ander overkomt. En wat we zijn, lijken we altijd te zijn voor de ander. In alles wat we denken, doen of voelen, speelt de ander
Verstand is een alles dekkende term voor de werking van alle gedachtenprocessen. De eindeloze stroom van gedachten die we zo graag ons verstand noemen is een vorm van geestesziekte. Toch vertrouwen we vaak op ons verstand als een kompas dat ons door de complexiteit van de wereld leidt. Het verstand heeft ons geholpen bij het
De denkgeest is flexibel. Ze verschijnt als emotie, als gevoel, als gedachte, overtuiging of beeld. Ze beweegt zich moeiteloos tussen herinnering en verwachting. In haar spel roept ze tijd op, verleden en toekomst, oorzaak en gevolg. Maar hoe krachtig ook, haar reikwijdte kent grenzen. Het denken kan zichzelf niet overstijgen. Het kan reflecteren op zichzelf,
Gedachten, de krachtige onzichtbare metgezellen van ons dagelijks leven, kunnen ons behoorlijk beperken. Ze kunnen ons in de gevangenis van onze eigen creatie vasthouden. Want vaak verankeren we onszelf aan bepaalde gedachten, identificeren we ons ermee en construeren we mentale kaders die onze perceptie van de realiteit begrenzen. We scheppen onze eigen ‘mooie gevangenissen’ door
Bestaan goed en slecht, of zijn het slechts menselijke verzinsels? Want als er geen mensen op aarde waren, wat zou dan goed of slecht zijn. Met de komst van Adam en Eva verscheen het goede en slechte op de aarde. Vanaf dat punt begon de mens te oordelen en te veroordelen. Dit veroorzaakte niet alleen een