Het heeft me veel tijd en teleurstellingen gekost voordat ik besefte dat niets in het leven mij een blijvend vervuld gevoel kon geven. Ik zocht altijd in de buitenwereld, maar vond nooit wat ik werkelijk zocht. Steeds probeerde ik mijn omgeving te veranderen, terwijl ik zelf niet veranderde. Mijn omstandigheden bleven gelijk, en daarmee ook mijn ontevredenheid. Af en toe was ik kortstondig tevreden, maar telkens weer sloop er een zinloze leegte naar binnen. Opvallend is hoe alles in het leven op den duur zijn glans verliest. Bezittingen, succes, kennis, relaties, seks, zelfs spirituele ervaringen , niets bleek bestand tegen de stille onrust in mij. Die innerlijke leegte kwam telkens terug. Soms sluimerde ze zachtjes op de achtergrond, soms drong ze zich onverbiddelijk aan me op. Om deze onrust te vermijden, zocht ik steeds weer nieuwe uitdagingen. Ik legde de lat hoger, streefde naar meer, mooier, beter. Maar hoe hard ik ook mijn best deed, er bleef iets ontbreken. De honger bleef, de leegte bleef, de rust bleef uit. Zo raakte ik verstrikt in een patroon waar velen van ons in vastzitten: de overtuiging dat externe omstandigheden ons gelukkig zullen maken.

We denken dat we pas vrede kunnen vinden als we alles hebben bereikt wat we willen, succes, liefde, waardering, zekerheid. Maar telkens weer blijkt dit een illusie. Vervulling, en daarmee ook innerlijke vrede, is niet iets wat je buiten jezelf kunt vinden. Ze ontstaat van binnenuit. Ze vraagt om zelfreflectie, om het moedig onder ogen zien van wat er in je leeft. Ze vraagt om zelfacceptatie, en om het loslaten van het idee dat we pas goed genoeg zijn als we aan een ideaalbeeld voldoen. Innerlijke vrede is geen doel dat je bereikt door harder te streven, maar een staat van zijn die ontstaat als je stopt met vechten. Ze groeit wanneer je leert aanwezig te zijn bij jezelf, precies zoals je bent,  met je kwetsbaarheid, je verlangens, je verwarring én je kracht. Misschien is het tijd om onze aandacht te verleggen van de buitenwereld naar onze innerlijke wereld. Misschien ligt de vervulling waar we zo naar verlangen niet in het najagen van dromen, maar in het thuiskomen bij onszelf. Daar, in de stilte achter onze gedachten, kunnen we een rust vinden die niet afhankelijk is van omstandigheden. Laten we stoppen met zoeken naar vrede buiten ons, en beginnen met het vinden van vrede in onszelf. Want de sleutel tot echte vervulling,  en werkelijke innerlijke vrede,  zit al die tijd al in ons.