In onze zoektocht naar betekenis en voldoening in het leven zijn we ambitieuze doelzoekers geworden.  We hebben besloten de diepere zin van ons bestaan te ontdekken. We zijn van mening dat we door voortdurend op weg te zijn naar een doel,  uiteindelijk die betekenis zullen vinden. Iedere  dag wordt slechts gezien als een middel om ons doel van morgen te bereiken. Elke dag maken we onszelf wijs dat dit niet het werkelijke leven is, maar dat het echte leven nog moet komen. Dat op een zekere dag, wanneer we ons doel bereikt hebben het allemaal anders zal worden. Op die dag zal er een nieuwe gelukkige tijd aanbreken die ons volledige voldoening zal geven, waarin dat benauwde gevoel van leegte in ons zal verdwijnen.   

Maar helaas de realiteit blijkt anders. Want zo gauw ons doel werkelijkheid is geworden komen we tot de teleurstellende conclusie dat het weer niet heeft gebracht wat we er van verwachtten. Dus gaan we op zoek naar een nieuw doel, in de hoop dat dit ons wel de voldoening zal schenken waar we naar verlangen  Zo blijft er altijd wel een doel aan de horizon. Op die manier blijven we maar achter onze doelen aan rennen, maar hoe hard we ook rennen de afstand wordt niet kleiner. Er blijft altijd een kloof, een leegte, een gevoel van zinloosheid. Maar we zullen echter moeten  beseffen, dat betekenis en voldoening niet te vinden zijn in het nastreven van doelen in de toekomst, maar alleen in de realiteit van het hier en nu. Want de zoektocht naar de zin van het leven is geen race naar de horizon, maar eerder een reis waarbij we onderweg moeten leren genieten van de momenten en ervaringen die we tegenkomen.