In situaties waarin mensen duidelijk anders over iets denken en niet willen toegeven, hoor je vaak zeggen; ‘dat is míjn principe’. Maar ook als is het jouw innerlijke overtuiging, een principe is nooit van jou. Een principe is je altijd door iemand anders gegeven, je hebt het van anderen geleend. Principes worden ons niet gegeven door onze eigen ervaringen, maar eerder door de cultuur en maatschappij waarin we zijn opgegroeid. Het is als het bouwen van muren om ons heen om alles wat onbekend is buiten te sluiten. Het opbouwen van deze muren van principes kan aanvankelijk een gevoel van rust en veiligheid geven.

Maar het blijft de rust en veiligheid van een gevangenis. Door principieel te zijn blijven we achter de muren van onze eigen gevangenis opgesloten zitten. Het kan moeilijk zijn om te erkennen dat we onszelf hebben opgesloten, maar door star vast te houden aan onze principes, blijven we achter deze muren zitten. Ze kunnen ons ervan weerhouden om onszelf werkelijk te leren kennen en open te staan voor nieuwe ervaringen. Dus laten we ons bewust blijven van onze principes, maar ook bereid zijn om af en toe buiten de muren te treden en de wereld met een open geest tegemoet te treden. Op die manier kunnen we ons potentieel volledig benutten en echt vrij zijn, niet langer gevangen achter de muren van onze principes.