We leven in een wereld die steeds meer draait om oppervlakkige contacten en schijnvertoningen. Het is bijna een tweede natuur geworden om onszelf te verbergen achter een façade. We passen ons aan om aan verwachtingen te voldoen, om erbij te horen, om aardig gevonden te worden. In plaats van onszelf te zijn, spelen we een rol. We vertellen anderen dingen die we denken dat ze willen horen, in plaats van wat we werkelijk denken of voelen. Dit leidt tot een onoprechte manier van leven, waarin we onszelf en anderen voor de gek houden. Terwijl we verlangen naar echte authenticiteit, spontaniteit en diep contact met anderen. Want we hebben van nature een diepgewortelde behoefte aan echtheid en oprechtheid in onze relaties.

We willen echt kunnen zijn, zonder angst voor afwijzing of veroordeling. Het verlangen naar echtheid komt voort uit onze behoefte om gezien, gehoord en begrepen te worden. Het vergt moed om onze maskers af te zetten en ons te tonen, met al onze gebreken en onvolmaaktheden. Maar het is de enige manier om echt gezonde en diepgaande relaties op te bouwen.  Diep contact met anderen is gebaseerd op oprechtheid en echtheid. Als we ons echt te durven laten zien, stellen we anderen in staat hetzelfde te doen. Dit opent de deur naar betekenisvolle relaties waarin we kunnen delen, leren en groeien. Het zorgt voor een gevoel van verbondenheid dat veel dieper is dan oppervlakkige contacten. Diepere relaties zijn niet beperkt tot romantische liefde; ze kunnen ook worden gevonden in vriendschappen, familiebanden en zelfs in professionele relaties.